Waarom ik de webshop heb gesloten

Ik kreeg veel vragen waarom ik de webshop dicht heb gedaan. Ik wil je graag meenemen in mijn gedachtegang en hoe ik tot dit besluit ben gekomen.

Ik had veel plannen

Eind vorig jaar heeft Jannet van Studio Huisraad hele toffe productfoto’s gemaakt en hadden we samen veel plannen om dit door te zetten. Zij kan goed trend watchen en ik zag daar een mooie samenwerking in. We konden hier allebei onze creativiteit in kwijt en de resultaten zijn echt zó tof!

Ook was er een klas op het Noorderpoort college aan de slag gegaan met een marketing plan voor Croissant Neuf, zodat ik het kon gaan opzetten als label. Hele verassende ideeën kwamen daar uit, die ik zeker zag zitten om te gaan inzetten.

Ik maakte proefmodellen voor tassen. Grote tassen, kleine tassen, tassen voor op reis, tassen voor op het strand. Ik had ideeën voor fanny packs – want hoe handig zijn die op een festival? Veeeeeel ideeën had ik. Waarvan sommigen ook al waren uitgewerkt.

Ik had offertes lopen voor labeltjes, er waren zelfs al proefwevingen gedaan. Materialen had ik in huis, het was nu tijd om te vlammen.

Met mijn kraampje het land door

Het plan was om op veel creatieve marktjes te staan deze zomer. Om met mijn kraampje het land door te reizen en zo mensen kennis te laten maken met mij. Deze mensen zouden dan allemaal een kaartje meenemen, kwamen bij m’n social media, webshop, etc. Als een olievlek moest het gaan. Ik had het helemaal bedacht.

En toen kwam Corona

En toen kwam Corona. En zaten we allemaal thuis. Niks reizen, niks marktjes, niks festivals. Zit je dan met al je ideeën. En je huis vol spullen.

Het voelde voor mij niet goed om juist in deze tijd door te gaan met mijn plannen. Want hoe verkoop je een strandtas als we niet naar het strand mogen? Hoe verkoop je een fanny pack als er geen festivals zijn? Alles voor volgend jaar? Dat je het maar vast in huis hebt? Nee. Zo werkt dat voor mij niet.

Mensen zitten zonder werk thuis, mogen niet bij hun geliefden op bezoek. En dan kom ik aan met mijn leuke tasjes. Zoals ik al zei, het voelt niet goed.

Wachtend op betere tijden

En daarom. Doe ik nu de deur dicht. De labeltjes staan on hold en gaan nog niet in productie en materialen zijn opgeborgen. Wachtend op betere tijden.

Want ik ben er heilig van overtuigd dat dit niet blijvend is. Dat ik volgend jaar weer nieuwe plannen en energie heb. Dat er dan wél behoefte is aan leuke strandtassen, als we weer de deur uit en op reis mogen. Misschien heb ik dan wel weer iets anders gemaakt of bedacht. Daar twijfel ik niet aan.

Maar voor nu. Is het mooi geweest. Even de focus op andere zaken. Belangrijkere zaken.